Հայաստանի երկրորդ նախագահ Ռոբերտ Քոչարյանի և ներկայիս վարչապետ Նիկոլ Փաշինյանի միջև հարաբերությունները սրվել են նոր հակասությունից հետո, որը սկիզբ առավ «Մեծ քաղաքականություն» փոդքասթի նախագծի միջոցով։
Ամեն ինչ սկսվեց այն բանից, որ Քոչարյանը, անդրադառնալով Նիկոլ Փաշինյանի գլխավորած «Քաղաքացիական պայմանագիր» կուսակցության ընտրական արշավին, նշել էր, որ երկրի քաղաքական դաշտը իջել է այնպիսի ցածր մակարդակի, որ այլևս չի նմանում կրկեսի, այլ խելագարանոցի։ Նա նաև հավելեց, որ մտադիր է նմանակել նախագահին՝ հանրության ուշադրությունը գրավելու համար, քանի որ նման վարքագիծը, իր դիտարկմամբ, անհարգալից վերաբերմունքի նշան է ընտրողների նկատմամբ։
«Իմ դիտարկմամբ՝ այսօր շատ դիտումներ ստանալը դարձել է նպատակ՝ անկախ բովանդակությունից։ Կես կատակով, կես լուրջ կասեմ. օրինակ՝ եթե որևէ հայտնի հայ քաղաքական գործիչ կամ հայտնի դեմք սկսի ուղիղ եթերում էշի պես գոռալ, և դա անել բավարար սրտով, դա կստանա միլիոնավոր դիտումներ», – ասաց Քոչարյանը։
Այս խոսքերը, որոնք հակիրճ կերպով արտահայտում էին քաղաքական դիսկուրսի ցածրացման մասին իր տեսակետը, սակայն, ի տարբերություն իր սպասելիքների, Փաշինյանի կողմից ընկալվեցին որպես անձնական հարձակում։
Հաջորդ օրը վարչապետը, ուղիղ եթերում, մեջբերելով Քոչարյանի խոսքերը, առաջարկեց նրան «սկսել ուղիղ եթերում էշի պես գոռալ»՝ պնդելով, որ կտեսնենք, թե քանի դիտում կստանա։
Այս հարցումին արագ արձագանքեց Քոչարյանի գրասենյակը։ Ըստ նրանց՝ նախագահը պարզապես նշել էր, որ տարօրինակությունները սոցիալական ցանցերում միշտ շատ դիտումներ են ստանում։ Գրասենյակը նաև նշեց, որ Քոչարյանը իր խոսքերը որևէ մեկին չի վերագրել։
Քոչարյանի գրասենյակի պաշտոնական արձագանքը ավարտվեց ծաղրական, սակայն կտրուկ եզրակացությամբ․ «Բայց ինչ-ինչ պատճառներով Փաշինյանը սա ցավոտ ընդունեց։ Հանգստացի՛ր, թուլակամ, դու հավասարը չունես գոռալիս։ Գարունը և սրացումը կարող են դրսևորվել գոռալով, ամաններ կոտրելով, հագուստ պատռելով, հայհոյելով և այլն։ Սա կշարունակվի մինչև հունիսի 8-ի առավոտը, երբ փոստատարը կանչ կհասցնի խելագարանոց»։
Այս հարցում-պատասխանի շարքը դարձավ հայկական քաղաքական դաշտի ամենաակտիվ քննարկումների թեմերից մեկը, որը հաճախակի մեկնաբանվում է որպես երկու հիմնական քաղաքական գործիչների միջև եղած լարվածության և հակասությունների ակնհայտ դրսևորում։