Որպես Հայաստանի վարչապետ, ես ցանկանում եմ անձնականորեն անդրադառնալ երեկ Երևանի մետրոյում տեղի ունեցած մի իրադարձությանը, որը մեծ աղմուկ է հարուցել հասարակության մեջ։
Նախորդ օրը, մետրոյի վագոն նստելիս, ես հանդիպեցի մեկ ընտանիքի։ Երեխայի հետ զրույցի ընթացքում ես անհամաչափ և անտեղին ձևակերպումներ օգտագործեցի՝ կապված Լեռնային Ղարաբաղի հարցի հետ։ Իմ հարցման ձևակերպումը և ընդհանուր տոնը, ինչպես ճիշտ նշեցին իմ գործընկերները, սխալ էին և չէին համապատասխանում իրավիճակի զգայունությանը։
Ես խորապես ներողություն եմ խնդրում տիկին Արմինե Մոսիյանից, որը ղարաբաղյան պատերազմի զոհված մասնակից Մերուժան Մոսյանի դուստրն է, և նրա որդուց։ Իմ խոսքերը, որոնք պետք է լինեին հասկանալի և հարգալից, փոխարենը ստեղծեցին անհարմարավետություն և ցավ։
Ես խորհոռդորդական եմ, որ իմ գործողությունները և խոսքերը սխալ էին։ Իմ նպատակը երբեք չէր կարող լինել ցավ պատճառել կամ վիրավորել Լեռնային Ղարաբաղից ներքին տեղահանված հայերին։ Իրականում, ես ցանկանում եմ ցույց տալ իմ ամենամեծ հարգանքը նրանց նկատմամբ, որոնք ստիպված են եղել լքել իրենց տունը։
Ես պատրաստ եմ անձնական հանդիպում ունենալու տիկին Մոսիյանի հետ՝ խոսելու այս հարցի մասին առանց հույզերի և ճնշումների։ Իմ նպատակը միայն ներողամտություն խնդրելն է և ապագայում նման սխալներից խուսափելը։
Ես կրկին խորհոռդորդական եմ, որ իմ խոսքերը, ժեստերը և ընդհանուր տոնը սխալ էին։ Բայց այս թեման, որը կապված է մեր ժողովրդի ցավի և ապագայի հետ, մնում է ինձ համար ամենահուզիչներից մեկը, և ես կրկին խնդրում եմ բոլորի ներողամտությունը։
